Het Hoofd wel, de Benen niet.

Vandaag is het koud, grijs en hier en daar glad. Het is de dag van de Cube(MTB). Vandaag ga ik fietsen met Marieke (een getalenteerde oud-(fiets) collega) zij op de race ik op de MTB. We hebben afgesproken bij La Montagne en van hieruit vertrekken we naar Rhenen. Het tempo ligt op 25/28 in het uur, normaal een lekkere snelheid, vandaag is het anders. Misschien ken je het wel, fietsen in kauwgom, het gevoel lek te rijden of constant bergop. We fietsen door Rhenen richting Elst, ik probeer nog gezellig te babbelen maar ik heb mx92n lucht eigenlijk ergens anders voor nodig. Het tempo zakt, x91k heb pijn in mx92n p*t*n, in Elst kom ik sterk in de verleiding om rechtsaf te slaan richting Veenendaal, smoezen genoeg, zo van ik heb het gas aan laten staan. Maar nee, je laat een dame toch niet achter in Elst. Verder gaat het, lekker fietsen $*&#@%$. Richting Amerongen. In Amerongen kan je rechtsaf, de berg op, omkeren kan niet meer. Gloeiende, gloeiende wat heb ik het zwaar en Marieke met speels gemak naast me, steekt geen hand uit. Ik zeg: x93ga jij maar vast vooruit, ik haal je zo wel bijx94 Ja.ja dat wordt nog een hele klus met 12 in het uur. Iemand in een rolstoel zou me nog inhalen, geen slecht idee trouwens een rolstoel, hoef ik mx92n benen niet te gebuiken. Waarom kan je nou niet gewoon van benen wisselen? Inmiddels word ik opgedweild door Marieke, die had boven nog een bakkie kunnen doen. We zijn boven, het heeft ff geduurd. He, lekker afdalen, maar zelfs afdalen doet pijn, ik wil naar huis!!! We gaan rechtsaf richting de Slaperdijk, Marieke gaat naar links, die gaat echt trainen. Het heeft nu iets weg van een project begeleid fietsen. Ik ga naar rechts, snel naar huis, ik wil op de bank liggen. In de straat trek ik een gezicht van: zo, ik ben ff lekker bezig geweest. In de garage kunnen ze me opdweilen. Soms willen de benen niet doen wat het hoofd wil. Of word ik gewoon oud? 28 Km/ 1:08 uur